کمالگرایی چیست؟ | مجله سلامت یاثار

مگامه

کمالگرایی غالباً به عنوان یک خصوصیت مثبت در دید گرفته می‌شود که اقبال موفقیت شما را زیاد شدن می‌دهد. اما در عین حال قادراست منجر به فکرها یا رفتارهای خودشکننده شود که دستیابی به اهداف را سخت می‌کند. همینطور امکان پذیر است سبب استرس، نگرانی، افسردگی و دیگر مسائل روانی گردد.

کمال‌گرایی چیست؟

کمالگرایی غالباً به عنوان احتیاجی به کامل بودن یا کامل به دید رسیدن و یا حتی باور دستیابی به کمال تعریف می‌شود. به طور متداول، به عنوان یک خصوصیت مثبت به جای کاستی مشاهده می‌شود. مردم امکان پذیر است از اصطلاح «کمالگرایی سالم» برای توصیف یا توجیه رفتار کمال‌گرایانه خود مصرف کنند.

نشانه ها کمالگرایی

زیادتر مردم گاه به گاه یا در بعضی دقایق زندگی، به کمالگرایی می‌پردازند. مردمی که تقریباً کمال‌گرایان تمام زمان هستند، امکان پذیر است احتیاج دستیابی به کمال را به طور مداوم احساس کنند. آنان همینطور امکان پذیر است:

– قادر به انجام کاری نباشند، مگر اینکه بدانند که می‌توانند به طور کامل آن را انجام دهند.

– محصول نهایی را به عنوان باارزشترین بخش هرکاری مشاهده کنند. بنابراین امکان پذیر است تمرکز کمتری بر روند یادگیری یا تکمیل یک کار در حد توانایی خود داشته باشند.

– تا زمانی نتیجه مطابق با معیارهای آنان کامل نشود، کاری را تمام نشده نبینند.

– مردمی که کمالگرایی دارند امکان پذیر است تمایلی به آغاز یک کار نداشته باشند، تا وقتی که بدانند می‌توانند به طور کامل آن را انجام دهند.

– برای انجام کاری که هموارهً انجام آن برای دیگران بیشتر طول نمی‌کشد، وقت بیشتری را صرف کنند.

نمونه‌هایی از رفتار کمال‌گرایانه

بیشتر مردم می‌خواهند به موفقیت برسند، اما تلاش سخت برای رسیدن به اهداف، همیشه بیانگر رفتار کمال‌گرایانه نیست. مردمی که کمالگرا هستند، هموارهً باور دارند هیچکدام از کارهایی که انجام می‌دهند اهمیتمند نیست، مگر اینکه کامل باشد. به جای اینکه به پیشرفت، یادگیری یا سخت‌کوشی خود افتخار کنند، امکان پذیر است دائماً کار خود را با کار دیگران مقایسه کنند یا به بی‌عیب و کاستی بودن کار بپردازند.

حتی زمانی مردم با صفات کمال‌گرایانه، نتایج مطلوب خود را کسب می‌کنند، باز هم امکان پذیر است خوشنودی‌خاطر نداشته باشند. آنان امکان پذیر است احساس کنند که اگر واقعاً کامل بودند، برای رسیدن به اهدافشان ناچار نیستند خیلی سخت کار کنند.

بعضی نمونه‌های کمال‌گرایی جملهند از:

– صرف ۳۰ دقیقه نوشتن و بازنویسی یک ایمیل دو جمله‌ای.

– باور اینکه از دست دادن دو نمره در یک آزمون، نشان از عدم موفقیت است.

– مسئله خوشحال بودن برای دیگرانی که موفق هستند.

– خود را مطابق با استانداردها و دستاوردهای دیگران هماهنگ کردن یا مقایسه ناشایست و غیر واقعی با دیگران.

– بی‌خیالی در کلاس یا پرهیز از کار سخت، چون تلاش کردن بی‌معنی است مگر اینکه بتوان به کمال دست یافت.

– تمرکز بر روی محصول نهایی به جای فرآیند یادگیری.

– پرهیز از انجام یک بازی یا انجام یک فعالیت جدید با دوستان به علت ترس از اینکه در این فعالیت کاملاً ماهر نیستند.

گونه های کمالگرایی

تصور می‌شود چند گونه متفاوت از کمالگرایی وجود داشته باشد:

۱- کمالگرایی معیارهای شخصی

شخصی که این گونه کمالگرایی را دارد، امکان پذیر است به یک سری از معیارها پایبند باشد. امکان پذیر است دیگران هنوز این معیارها را بالا بدانند اما برای شخصی که آنان را تعیین می‌کند، انگیزه ایجاد می‌کنند. تصور می‌شود این گونه کمالگرایی سالم است، زیرا منجر به استرس بیش از اندازه یا فرسودگی شغلی نمی‌شود. مردمی که دارای کمالگرایی استانداردهای شخصی هستند، امکان پذیر است کمتر از عادت‌های زیان آور برای مقاومت با استرس دراثر کمالگرایی مصرف کنند. شخص فقط در صورتی این گونه کمالگرایی را دارا است که اهدافش سبب شود احساس انرژی کند و بیش از اندازه تحت فشار قرار نگیرد تا او را از کار بیندازد.

۲- کمالگرایی انتقادی از خود

این گونه کمال‌گرایان زیادتر از اینکه احساس انگیزه کنند، دربرابر ترس از اهدافی هستند که برای خودشان تعیین می‌کنند. آنان امکان پذیر است زیادتر اوقات احساس نادلگرمیی کنند یا اینکه اهدافشان هرگز به واقعیت تبدیل نشوند. تحقیقات نشان می‌دهد که کمالگرایی انتقادی احتمالاً منجر به احساسات منفی نظیر پریشانی، اجتناب، نگرانی و محکومیت خود می‌شود.

۳- کمالگرایی تجویز شده دسته جمعی

این گونه کمالگرایی، تقاضای تعالی را توصیف می‌کند که هموارهً در مردمی با مشاغلی که به دقت بالایی احتیاج دارند، نظیر وکلا، کارشناسان دکتری و معماران دیده می‌شود. مردم در این حرفه‌ها فکرها نادلگرمیکننده‌تر، استرس و ریسک زیادتری برای خودزنی و خودکشی را تجربه کرده‌اند.

کمالگرایی تجویز شده دسته جمعی زیادتر در مردمی است که از معیارهای بالای فرهنگی یا دسته جمعی پیروی می‌کنند و برای رسیدن به این اهداف غیر واقعی، تلاش می‌کنند. به عنوان مثال، دانش‌آموزان امکان پذیر است توسط پدرومادر خود از معیارهای تحصیلی بالایی برخوردار شوند.

چه فاکتوری سبب کمالگرایی می‌شود؟

فاکتور های خیلیی می‌توانند در ایجاد کمالگرایی اثربخش باشند. چند مورد جملهند از:

– ترس مکرر از عدم تایید دیگران یا احساس عدم امنیت و عدم کفایت.

– مسائل بهداشت روان نظیر نگرانی یا وسواس فکری عملی. در حالی که نمایان شده است رابطهی بین OCD و کمالگرایی وجود دارد، اما تمام مردم کمالگرا OCD ندارند و تمام مردم مبتلا به OCD، کمالگرا نیستند. معالجه وسواس فکری عملی و معالجه نگرانی به معالجه کمالگرایی نیز یاری می‌کند.

– دارا بودن پدرومادری که رفتار کمال‌طلبانه از خود نشان می‌دهند یا زمانی تلاش‌های بچه هاشان به کمال نمی‌رسد، مخالفت و ناراحتی خود را ابراز می‌کنند. برخی از پدرومادر امکان پذیر است بچه خود را به موفقیت در هر زمینه تشویق کنند یا کمال‌طلبی را بر او تحمیل کنند، تا حدی که بتوان آن را سوءمصرف دانست.

– دلبستگی اولیه ناایمن. مردمی که در دوران کودکی با پدر و مادر ارتباط دلبستگی ناخوشایندی داشته‌اند، امکان پذیر است در بزرگسالی در تسکین نفس با مسئله روبه‌رو شوند.

– مردمی که سابقه موفقیت بالایی دارند، گاهی اوقات فشار بیشتری را برای تحقق قسمتیدن به دستاوردهای قبلی خود احساس می‌کنند. این امر، اکثر آنان را به سمت رفتارهای کمال‌طلبانه سوق می‌دهد.

بچه های که مرتباً به دلیل دستاوردهای خود مورد ستایش قرار می‌گیرند، امکان پذیر است با زیاد شدن سن فشار بیشتری را برای دنباله موفقیت احساس کنند. این امر همینطور قادراست سبب گرایش‌های کمال‌گرایانه شود.

اگر احساس می‌نمایید امکان پذیر است صفاتی از کمالگرایی داشته باشید که سبب آشفتگی در روند عادی زندگی هر روزه شما شوند، بدانید که رفتار و عادت‌های کمال‌گرایانه قابل تغییر هستند. می‌توان با یاری یک معالجهگر مطمئن و دلسوز، نگرش‌های سالم‌تری در مورد اهداف و معیارهای خود یاد گرفت. مقاله معالجه کمالگرایی پزشک کامیار سنایی به شما در زمینه غلبه بر مسئله کمالگرایی یاری می‌کند.